10. asrın ilk
yarısında Oğuzlar Seyhun bozkırları ile, o civardaki Karacuk (Farab) ve Sayram
(isticab) şehirleri havalisinde görünmekte idiler. İslam coğrafyacılarına
(Al-Balhi, İstahri, İbn Havkal) ve Hududü’l-Alem’e
göre Oğuzlar’ın sahası batıda Hazar denizine (bu denizin doğusundaki yarım
ada bu sebeple Türkçe Mankışlak adını almıştır), güneyde Gürgenç şehri ile,
bunun kuzey-batısındaki Cit kasabasına ve Baratekin’in kasabasına (Aral gölünün
güneyinde), Maveraünnehir’de Buhara’nın kuzeyine, Karacuk dağlarının eteğindeki
Sabran şehrine kadar yayılmıştı ve Karacuk dağlarından Hazar’a uzanan yarı
çöle “Oğuz bozkırı” (Mafazü’l-Guziya) denilmekte idi.
|
