Demircilik ve madencilik
başlıca meslekleri arasında bilinen bozkır Türk topluluğunda mükemmel kılıç,
kalkan, kargı, mızrak, temren imal edilirdi. Türk kılıçlarının hayvan figürlü
kabzaları altın levhalarla kaplanır ve kıymetli taşlarla süslenirdi. Kemer
tokaları, kayış uçları, kav mahfazası, ok kutu (sadak)’ları, zırhlar, tolgalar
çok kere işlemeli altın ve gümüş ile bezenir, madenî tabaklar, maşrapalar,
heykeller bazıları birer sanat eseri değerinde olarak Türkler tarafından
yapılırdı. Çin’den Tuna boyuna kadar bozkırlara serpilmiş binlerce mezardan bu
eserler bol miktarda çıkarılmıştır.
Ayrıca
kazanlar, ibrikler, kovalar, içinde yüzlerce insanın barındığı otağlar, arabalar,
at teçhizatı; eyer ve koşum takımları bozkır Türk topluluğunda ne kadar kalabalık
bir zenaatkar kesimsinin bulunduğunu gösterir. Halıcıları, kilimcileri, çizmecileri,
çorapçıları, börkçüleri, dokumacıları ve terzileri de bunlara ilave etmek
lazımdır.
Bozkır
Türk halkı arasında mahir marangozlar, tahta oymacılar da vardı. Asya Hunları masa,
koltuk, dolap, karyola yapıyorlar ve perde kullanıyorlardı. Bu Hun ev eşyasından
çoğu Çin’e de geçerek moda haline gelmişti. Eski Türkler, elbiseleri için ütü
bile kullanmakta idiler.
|
