Muhammed b. Tuğç'un
ölümünden sonra yerine oğullarından ikisi geçti ise de bunlar sadece birer kukla hükümdar
idi. Ihşidîler Devleti'nde asıl iktidar, onun ölümünden biraz önce çocuklar için
saltanat naibi olarak tayin ettiği, Nubyalı kölesi Kâfur'un eline geçmişti. Muhammed
b. Tuğç'a önce Unucur (? On Uygur) halef oldu. Unucur bir süre sonra arkadaşlarının
tahrikine kapılarak Kâfûr'un vesayeti altından kurtulmak istedi ve bu maksatla
Remle'ye gitti (954).
Ancak o bu düşüncesini
yerine getiremedi. Son anda annesi ve Kâfur onu yatıştırmaya muvaffak oldular.
Unucur'un ölümünden sonra yerine kardeşi Ali geçti (961). Kâfur naiblik görevini
muhafaza ediyordu. Bu devirde Suriye tekrar Mısır'ın nüfuzu altına girmişti. Ali'nin
966'da ölümünden sonra Kâfur kendisini Mısır'ın tek hâkimi olarak ilan etti. Bu
durum Abbasî Halifesi el-Muti tarafından da tasdik edildi.
Kâfûr'un tek başına hükümeti
uzun sürmemiş ve 968'de ölmüştü. Kâfur, naibliği dahil, hüküm sürdüğü
devrede Kuzey Afrika kıyıları boyunca ilerleyen Fatımî yayılmasını durdurmuş,
Suriye'yi Hamdanîlere karşı başarı ile müdafaa etmişti. Ayrıca onun zenginliği de
dillere destan olmuştu. Kâfur'un ölümünden sonra Ali'nin oğlu Ahmed başa geçtiyse
de onun zayıf idaresi çok kısa sürdü ve Fatımîler Mısır'ı işgal ederek Ihşidî
Devleti'ne son verdiler (969).
|