|
Sultan Muhammed Tapar gittikçe gelişen Bâtınîlik
hareketine karşı da ciddî tedbîrler aldı. İlk olarak Bâtınîlerin elinde bulunan
Isfahan yakınındaki Şâhdiz ve Hân-Lincân kaleleri bir sefer sonucu zabtedildi
(1107). Sultan Muhammed, Alamût kalesindeki Bâtınîlerden şikâyetin artması üzerine
Vezîr Ziyâ ül-Mülk Ahmed b. Nizâm ül-Mülk ve Atabey Cavlı idaresinde bir orduyu bu
kaleye gönderdi (Ağustos 1109).
Alamût, Selçuklu
ordusu tarafından muhasara edildi ise de, kış mevsiminin bastırması bir sonuç alınmasını
engelledi. Sultan Muhammed Tapar hemen hemen her yıl Bâtınîleri rahatsız edici
seferler tertibledi. 1111-1112 yılında Emîr Anûştegin Şîrgîr Bâtınîler üzerine
bir sefer tertiplemekle görevlendirildi. Anûştegin, Kazvîn ve Deylem bölgesinde bir
çok kaleler zabtetti. Sultan son olarak yine Anûştegin'i Alamût'taki Bâtınîlere karşı
gönderdi. Anûştegin, Alamût'u kuşattı, bu kale zabtedilmek üzere iken Sultan'ın ölümü
Selçuklu ordusunun dağılmasına ve seferin neticesiz kalmasına sebep oldu.
Sultan Muhammed Tapar
yakalanmış olduğu hastalıktan kurtulamayacağını anladığı zaman, onüç yaşındaki
oğlu Mahmûd'u veliahd ilân etti. Bundan kısa bir müddet sonra da 18 Nisan 1118'de
otuzaltı yaşında öldü. Sultan Muhammed Tapar dağılmakta olan Selçuklu Devleti'ni
tekrar birleştirmiş, gerek Haçlılar ve gerekse Bâtınîler ile mücadele etmiştir.
Bunlarda tam başarılı olamadı ise de devletin parçalanmasını önledi.
|
