Alâiye Beyleri Alâiye
(Alanya)'de önce Karamanoğullarının bir kolu olarak, daha sonra da Memlûk Devleti'nin
hâkimiyeti altında hüküm sürmüşlerdi. Bu beyliğin kurucularının Selçuklu
sultanının kızının oğullarından geldiği şeklindeki rivâyet henüz ispat
edilememiştir. Alâiye 1223 yılında Türkiye Selçuklu sultanı Alâ ed-Dîn Keykubâd
tarafnıdan fethedildi. Türkiye Selçuklularının son yıllarında Alâiye,
Karamanoğullarından Mecdeddîn Mahmûd'un eline geçti (1293). Bundan sonra adı geçen
şehirde Karamanoğullarına bağlı beyler hüküm sürmeğe
başladılar.
Karamanoğullarının bu
şehir üzerindeki hâkimiyeti XIV. yüzyılın ikinci yarısında da devam etti. Nitekim
Kıbrıs kralı Pierre 1266'da Alâiye'yi zabta teşebbüs etti ise de
Karamanoğullarının yardıma gelmesi şehrin Türkler elinde kalmasını sağladı.
Karaman b. Savcı 1427 yılında Alâiye'yi beşbin altın karşılığında Memlûk
Devleti'ne sattı. Bundan sonra adı geçen şehirde Memlûk Devleti'nin hâkimiyeti
altında Karamaoğlu Mahmûd Bey'in torunları hüküm sürdüler. Nihayet Gedik Ahmed
Paşa Alâiye'yi alarak Osmanlı Devleti topraklarına kattı (1471).
Alâiye işlek bir pazar yeri idi,
ticarette kereste ihracatı mühim bir yer işgâl etmekteydi. Şehirde gemi yapan
tezgahlar vardı ve ticaret dolayısıyla Alâiye beyleri zengin ve halkında mâlî
durumu iyi idi.
|
