| On
dört yaşında tahta çıkan Ekber Şah 49 yıl saltanat sürdü. Yirmi yaşına kadar
devlet idaresinde baş yardımcısı ve yetkili olan atabeyi Bayram Han'ı zorla emekli
ederek Hacca gönderdi ve bundan sonra ülkenin tek hakimi oldu. Güçlü bir teşkilat
kurdu. Ayaklanmaları dağılmaları önledi. 1578'de Bengal, 1581'de Kabil, 1587'de
Keşmir, 1592'de Sind ve 1594'de Kandehar'ı tam olarak itaat altına aldı.
Ekber şah zamanında
sarayda Hint tesiri artmaya başladı. Haremine aldığı Hintli kadınların tesiri ve
hoşgörüsü ile, Hinduların da vatandaş sayılarak asker ve devlet memuru olmalarını
sağladı. Müslümanlarla ordular arasında eşitlik sağlanınca ülkede gerginlikler
azaldı. O "halkın devlet için değil, devletin halk için var olduğu"
anlayışını benimsedi ve benimsetti. Muazzam nüfusu olan Hindistan'da Türkler
küçük bir azınlık durumunda idiler ve daha çok asker ve memur oluyorlardı. Bir çok
bakımdan eşitlik sağlandığı için azınlığın çoğunluk üzerindeki hakimiyeti
bir mesele olmaktan çıkmıştı.
Ekber Şah 1603'te
hastalandı ve konuşamaz hale geldi. Oğlu Cihangir'i cağırarak ona kendi eliyle
kılıç kuşandırdı ve hükümdarlık sarığın giydirdi. Ölümünden evvel
Sıkanda'da kendisi için bir türbe inşaatı başlatmıştı. Fakat kat ve piramidi
andıran bu türbe oğlu Cihangir tarafından tamamlatıldı ve oraya gömüldü. Ekber
Şah 1605'te ölmüştü.
|