|
Birinci Dünya Savaşı'nda Boğazlıyan 'da kaymakam olarak bulunan Kemal Bey, Mütareke
olunca, Ermenilere zulüm yaptığı iddiası ve işgalci İngiliz-Fransız makamlarının
baskısı ile 19 Nisan 1919’da haksız yere idam edilmişti. Ermeni azgınlığına ve
komitacılığına kurban edilen Kemal Beyin aziz hatırası, aradan seksen yıl
geçtikten sonra, bugün dahi yüreklerimizi sızlatmaktadır. Talat Paşa ile Cemal Paşa
ve arkadaşlarının, daha sonra 50'ye yakın diplomatımızın kanını döken kirli
eller, her yılın 24 Nisanını intikam günü ilan ederken, biz de Ermeni zulmünün
pençesinde kahrolan Kemal Beyin ve diğer şehitlerimizin hatırasını, yurdun dört bir
yanında yapılacak toplantılarla anmalıyız.
Sirkeci
Gümrük Müdürlüğünden emekli Arif Bey, Bekirağa Bölüğü'nde tutuklu bulunan
oğlu Kemal Bey'e her günkü gibi yemek götürüyordu. Kadıköyü'ndeki evinden
çıkmış, Beyazıt Meydanı'na varmıştı. Vakit akşam üzeriydi.
Birden,
meydana toplanmış büyük bir kalabalık gördü. Ne var, ne oluyor, diye merak etti.
Kalabalığın arasına sokuldu. Tiplerinden, konuşmalarından, meydanı dolduranlardan
çoğunun Ermeni olduğu anlaşılıyordu. İçlerinden birine sordu:
Bu
kalabalık nedir, bir şey mi var?
Bir
adam asıldı, ona bakıyoruz'
Bu
cevabı duyan Arif Bey, birdenbire irkildi ve kalabalığı yararak, önüne çıkanları
ite kaka sehpaya doğru yaklaştı.
Sehpada
sallanan, oğlu Kemal Bey'in cesediydi.
Bir
feryat kopararak yığıldı.
İdamda
hazır bulunmak üzere Beyazıt'a gelmiş olan Merkez Kumandanı Osman Şakir Paşa, o
tarafa doğru koştu. Arif Bey'in perişan halini görünce sordu:
Kimsiniz?
Yaşlı
adamın ağzından bir inilti çıktı:
Babasıyım...
Osman
Şakir Paşa birden kıpkırmızı kesildi, titremeye başladı:
Emriniz?
Evladımı
bana veriniz!
"FERTLER
ÖLÜR, MİLLET YAŞAR"
"Kabir
taşım, hamiyetli Türk ve Müslüman kardeşlerim tarafından dikilmeli ve üstüne
şöyle yazılmalıdır: Millet ve memleket uğrunda şehit olan Boğazlıyan Kaymakamı
Kemal'in ruhuna fatiha!"
Devamı var
|
