Birinci ve İkinci İnönü Savaşları  

       Türk kuvvetleri Yunanlıların üçte biri kadardı. Yunan ordusu üstün kuvvetlerle yüklendiler. Fakat cepheyi yaramadılar. İki gün süren ve arka arkaya yapılan savaşlar sonunda yenilgiye uğrayarak yüz geri ettiler. Aynı zamanda Kütahya kesimindeki Çerkez Ethem kuvvetleri de püskürtüldü. Böylece batı cephesinin ilk zaferi kazanılmış oldu. Bu başarı üzerine Miralay İsmet Bey'in rütbesi generalliğe yükseltildi.

       Yunanlılar Londra konferansının sonuçsuz kalması üzerine bir daha saldırdılar. (27 Mart 1921) Bu defa eski kuvvetlerinin iki katı ile, yani kırk bin kişilik büyük bir kuvvetle harekete geçtiler. İsmet Paşa kumandasındaki kuvvetlerimizle bir daha çarpıştılar. Dört gün süren bu savaşlar sonunda Yunanlılar zaferi yine ordumuza bırakarak kaçtılar. Artık bu zaferle Türk milletinin ters dönen talihi yenilmiş ve bütün yurtta kurtuluş inanı büsbütün artmıştı.

       İnönü savaşlarında büyük bir yenilgiye uğrayan Yunanlılar bunun öcünü almak için eskisinin üç katı bir kuvvetle 1921 yazında harekete geçtiler. Türk ordusu henüz hazırlıklarını tamamlayamadığı için Sakarya ırmağının doğusuna kadar çekilmek zorunda kaldı. Düşman ilerlemeye devam etti. Bu mecliste büyük bir heyecana yol açtı. Mustafa Kemal mecliste geri çekilmenin sebeplerini açıkladı. Meclisten Başkumandanlık görevinin Mustafa Kemal Paşa'ya verilmesi kararı çıktı. Cepheye koşan Mustafa Kemal Fevzi Çakmak ile beraber savaşı Türk askerinin lehine çevirmeyi bildi. 22 gün 22 gece süren kanlı savaşlardan sonra düşman ordusu perişan oldu ve Sakarya nehrinin öte tarafına atıldı. Bu zaferin sonunda Büyük Millet Meclisi Mustafa Kemal Paşa'ya "Gazi" ünvanını verdi ve rütbesi mareşalliğe yükseltildi.

       Bu zafer çok büyük yankılar uyandırdı. Bu zaferle yeni Türk devletinin itibarı büsbütün artmış ve düşmanın Anadolu'yu işgal yolundaki emelleri de suya düşmüş oldu.
İngilizler hala Yunanlıları destekliyorlardı. Yunanlılar ise Sakarya'dan çekildikten sonra Eskişehir-Afyon kesimlerine gelmişlerdi. İşgal ettikleri yerlerde mevzilenmeye çalışıyorlardı. Türk ordusu ise düşmana hiç sezdirmeden geceli gündüzlü hazırlıklarını tamamlıyordu. Nihayet 1922 yılı Ağustos sonlarına doğru bütün hazırlıklar tamamlanmıştı.