Türkler'in Balkanlara yerleşmesi çok eski
tarihlere dayanmaktadır. Türkler Balkanlar'a iki ayrı yoldan gelmişlerdir. Birincisi
Hazar Denizi-Karadeniz kuzeyinden, ikincisi ise güneyden Anadolu üzerindendir. Balkanlar'a gelen ilk Türk kavimleri
MS 300 yıllardan itibaren Karadeniz'in kuzeyden geçerek bölgeye yerleşmişlerdir.
Bunlar Oğur (Utrugur, Kutrugur), Bulgar, Peçenekler, Oğuzlar, Kumanlar (Kıpçaklar)
gibi Türk boylarıdır. Ancak bu Türk kavimlerinin büyük bir çoğunluğu hıristiyanlığı
kabul ederek Slavlaşmışlardır. Sayıları yediyi bulan bu Türk boyları tarihçiler
tarafından "Kayıp Türk Kavimleri" veya "Asimile Kavimler"
"olarak adlandırılmıştır. Tarihçilere göre Orta Asya'daki göçebe hayatını
devam ettiren, bir türlü yerleşik ve organize olmayan bu boyları birbirleri ve/veya bölgedeki
Bizans, Slav, Lâtin vb. gruplarla girdikleri amansız çatışmalar, özellikle Slav ve
Bizanslıların ideolojik baskıları sebebi ile kimliklerini kaybetmişlerdir.
Balkanlar'a giren
ikinci Türk kuşağı ise Anadolu üzerinden olmuştur. Orta Asya'dan gelip Anadolu'ya
yerleşen Türkler, Osmanlı Beyliği zamanında Çanakkale boğazını geçerek
Balkanlar'a ayak basmış, 1526 yılında kazanılan Mohaç zaferi ile Balkanlar'da kesin
ve mutlak Türk egemenliği başlamıştır. Anadolu'dan seçme aileler Batı Trakya,
Bulgaristan, Makedonya, Eski Yugoslavya ve Romanya'ya yerleştirilmiştir. XIX.nci yüzyılda
Osmanlı İmparatorluğunun zayıflamaya başlaması ile Balkanların yavaş yavaş
yitirilmesi ve 1830 yılında Yunanistan'ın, 1878 Berlin Anlaşması ile Sırbistan,
Romanya ve Karadağ'ın bağımsızlığının kabulü, 1909 yılında yapılan Petersburg
anlaşması ile Bulgaristan'ın, 1911-12 Balkan Savaşı esnasında Arnavutluğun bağımsızlığını
kazanması sonucu Balkanlar Türk hakimiyetinden çıkmıştır.
Özellikle 1830 yıllarından
sonra Balkanlar Türk insanı mezbahası haline gelmiş, Türk şehirleri yakılıp yıkılmış,
Türk mal varlığı yağmalanmış, Anadolu'ya akın akın göç başlamıştır. Bütün
bunlar sonucu Türkler Balkanlarda kimliklerini muhafaza etmeye çalışan azınlık
haline düşmüştür.
|